به گزارش مشرق، چند روز پس از انتشار ویدئوهای بالا رفتن جوانان از پل سفید اهواز، این بار ویدئویی مشابه از پل خرمشهر در شبکههای اجتماعی منتشر شده که فرد یا افرادی با انجام حرکات خطرناک، جان خود و دیگران را بهطور جدی به خطر انداختهاند.
تکرار این رفتارها، موجی از نگرانی را در میان افکار عمومی، کارشناسان اجتماعی و مسئولان ایجاد کرده است.
رفتار پرخطر یا پیام پنهان؟
دکتر «مریم حسینی»، روانشناس بالینی، در گفتوگو با ما این پدیده را فراتر از یک هیجان ساده میداند:
«این رفتارها اغلب نشانهی نیاز شدید به دیدهشدن، تخلیه هیجانی کنترلنشده و گاهی احساس بیمعنایی یا خشم فروخورده است. فرد خطر را دستکم میگیرد چون در لحظه، توجه و هیجان برایش اولویت دارد.»
به گفته او، شبکههای اجتماعی با پاداش فوری (لایک، بازدید و بازنشر) این رفتارها را تقویت میکنند و مغز فرد را به تکرار آن سوق میدهند.
وقتی جامعه تماشاگر میشود
دکتر «علی رستگار»، جامعهشناس، ریشه این اتفاقات را در بستر اجتماعی جستوجو میکند:
«وقتی فرصتهای تفریح سالم، احساس مشارکت اجتماعی کاهش پیدا میکند، بخشی از جوانان به رفتارهای پرریسک روی میآورند؛ این کارها فریاد برای دیدهشدن است.»
او تأکید میکند که بازنشر گسترده این ویدئوها بدون تحلیل، میتواند باعث عادیسازی خطر و الگوسازی منفی شود.
اطلاعرسانی یا تشویق ناخواسته؟
در همین زمینه، «سعید احمدی»، کارشناس رسانه و ارتباطات، هشدار میدهد:
«مرز باریکی بین اطلاعرسانی و ترویج وجود دارد. اگر رسانهها فقط تصویر را بازنشر کنند، عملاً در چرخه تشویق ناخواسته قرار میگیرند. رسانه حرفهای باید پیامد، تحلیل و هشدار را برجسته کند، نه هیجان صحنه را.»
به گفته او، انتخاب تیتر، زاویه روایت و حتی حذف جزئیات تصویری خطرناک میتواند نقش بازدارنده داشته باشد.
تکرار بالا رفتن از پلها در شهرهای مختلف، دیگر یک اتفاق تصادفی نیست؛ بلکه نشانهای اجتماعی است که نیازمند توجه جدی نهادهای فرهنگی، آموزشی و رسانهای است.
کارشناسان معتقدند صرفا برخورد یا نادیدهگرفتن موضوع، راهحل نیست؛ بلکه آموزش، ایجاد فضاهای سالم برای تخلیه هیجان، و مسئولیتپذیری میتواند از تکرار چنین حوادثی جلوگیری کند.
۰۷:۴۸ - ۱۴۰۴/۱۰/۰۲
